Yazımın başlığı size büyük bir markanın yıllar süren gayretlerinin neticesi olarak, mucizevi bir şekilde konumlandırılmasının hikayesini anlatacağımı düşündürtmüş olabilir, ancak öyle değil. Ayrıca anlatacağım hikayede bir şirket dahi yok, ne pazarlama profesyonelleri, ne rakipler, ne müşteriler, kesinlikle hiçbiri yok. Öyleyse nedir bu konumlandırma hikayesi? Size bir insanın benzersiz ve pozisyonunda ulaşılmaz konumlandırmasını anlatacağım. Hemen belirteyim ki; üniversiteden arkadaşlarım, bu yazıyı okurken çok eğleneceklerdir. Diğer okuyucuların ne düşüneceğini bilemiyorum, ancak sanırım saçmaladığımı düşünecekler. Esas olan konumlandırma mucizesidir, zihinler kaymasın.

Kahramanımızın adı Ali Murat Badı. Kendisinin bir çırpıda sayabileceğim 46 adet sıfatı bulunur ki, tümü de badının (bu da sıfatlarından biridir, bu nedenle soyadı olmasına rağmen küçük harfle yazılmıştır; BA) eşsiz konumlandırmasına hizmet eder. Hikayeyi başa saralım.

Badının bilinen ilk lakabı “badi”ydi. Lakin kendisi bundan rahatsız olduğunu açıkça ifade ettiği için tedavülden kalktı (1 yıl kadar sonra). Bu kısma ileride tekrar dokunacağım. Badının konumlandırma serüveni, kendisinin bir king oyununda karo 2 vasıtası ile son ikiyi sayfamda daha önce adı geçen Çağatay’a giydirmesiyle başlamıştır. Bu aşamadan sonra badıya, yakıştırılan ve en çok rağbet gören sıfatlar şunlardır; pis, pasaklı, pejmürde, akbaba, leş, çamur, çirkef, balgam, sümük, güneş balçıkla sıvanmaz, sefil, badı batasıca vs.

Badıya sürekli yeni bir sıfat giydirir, yeni sıfatın eskilerden daha aşağılayıcı olmasına özen gösterirdik. Hatta bir toplantımızda şu diyalog aynen yaşanmıştır:

— Olum, badıya öyle iğrenç, öyle berbat bir sıfat giydirmeliyiz ki, daha insan içine çıkamasın.

— Yüzsüz lan o, yüzü mü kızarıyor, çamur işte,

— Buldum! Teflon Badı; yanmaz yapışmaz.

— Güzelmiş, ama yeterince iğrenç değil

— Lan olum, badıya, badıdan daha iğrenç ne isim takabiliriz ki?

— Doğru be, badı işte daha ne olacak.

Bu itinalı çalışmalarımız, beyin fırtınalarımız ve badıya her ortamda, kapının aralığınıda gördüğümüz gibi çamur, çirkef, balgam… sırasıyla saydığımız lakaplar, beraberimizde bulunanlara iyi bir badı reklamı olmuş, insanların badı hakkında kafalarında soru işaretleri oluşmaya başlamıştır. Reklamla toz kaldırdık yani.

Tabi biz pazarlama iletişiminin reklamdan ibaret olmadığını bilenler olarak, yoğun halkla ilişkiler çalışmaları da yürüttük. Bilgisayar almaya niyetlenen insanları badıya yönlendirir, ardından da “garibim yedi kazığı o makine hayatta çalışmaz”, “badı buna içi boş kasa bir de 37 ekran televizyon kaptırır” ya da “badı bunu bu klavyeyle her şeyi yapabilirsin 1000 dolarcık diye yer” şeklinde söylentiler yaydık. Badının işlerini biraz baltaladık ama olacak o kadar, marka yaratıyoruz, kolay değil.

Hal böyle olunca, badı üniversite tarihinin gördüğü en yüzsüz, en arsız, gözünü para hırsı bürümüş, kazık atmayı insanlığının temel değeri bellemiş bir şahıs olarak nam saldı. Okuldaki bilgisayarlar o zamanlar doğru düzgün çalışmaz, internete bağlanmazdı. Bu bilgisayarları okula badı sattı söylentisiyle de şanına şan kattık, resmen tacı giydirdik.

Bir gün Çağatay, sevgilisi Derya ve ben Kadıköy’de bira içerken, konu doğal olarak badıya geldi. Çağatay ve ben badıya durmaksızın saydırırken, muz ortanın gelişine vole vururken diyalog şöyle gelişti:

D: – Niye konuşuyorsun siz böyle bir herifle?

B: – Niye konuşmayalım canım, ne güzel çocuk.

D: – İğrenç bir herif o yahu.

Ç: – Badı süper çocuktur öyle deme.

D: – Niye ha bire çamur, çirkef, sümük, teflon diyorsunuz o zaman?

İnanın gülmekten cevap veremedik.

Çağatay’ın da dediği gibi, aslında badı süper bir insandır; karıncayı incitmez, kimseye kazık atmaz, bir insanın üç kuruşuna göz dikmez. Arkadaşlığı da ticareti de namusludur. Ancak badı markası yaratılmıştı işte. Badı konumlandırılmıştı. Badı marka ismi ise, ellerini ovuşturarak tiz sesiyle sinsice gülüşü logosu, daha önce saymış olduklarım da marka vaadiydi. Bir örnekle nerden anladın diye soran varsa açıklayayım. Bu konuşma 2002 yılında geçmiştir. Bizim badı markasını yaratma sürecimiz 1998’de başladı. Derya bizim okulda değildi ve tanışalı henüz bir sene olmamıştı. Çağatay ile o masada; eğer Derya 1 yılda böyle düşünmüşse, okulda bütün gün bizimle olan insanlar kim bilir nasıl bellemişlerdir badıyı demiştik.

Bir gün sonra okulda piyasa araştırması misali tüm sınıflardan insanlarla badıyı konuştuk. Maksat markamızın, tanınırlığını, imajını ölçelim. Sonuçlar şöyle; badı okulun en bilinen ismi. Badının yakın çevresi olan bizler ve sınıf arkadaşları hariç, hemen herkes badıyı rezil, kepaze bellemiş. İnsanlar değil badıdan bilgisayar almak, muhabbet etmek bile istemiyor. Öyle şerefsiz diyorlar yani. Esas güzel olan kısmı badı markasının yalnız bizim devrenin değil, alt sınıfların bile bildiği ve tiksindiği bir efsane olmasıydı. Bu bir konumlandırma ve marka yaratma başarısı değil de nedir? CV’me yazsam yeridir.

Bomboş bir yazı olmuş diye düşünebilirsiniz, belki dilbilgisi açısından berbat, Bülent’in canı sıkılmış, konu bulamamış, yer işgal ediyor diyebilirsiniz. Ancak marka yarattık diyorum.

Yukarıda “badi” ile ilgili sonra değineceğim dediğim kısma dokunalım: Badının bunca berbat sıfat arasında tek itiraz ettiği lakap “badi” olmuştur. Biz bu gayretli çalışmaları yapan ekip de hiç anlamadık bunu, düşünün biri size çamur, çirkef, iğrenç, sümük vs. diyor, siz de ona hepsi tamam da “badi” deme diyorsunuz. Badının bizzat şahsı da fenomendir.

Bitirirken badı markasını yaratan ekibi buradan saygıyla selamlarım; Cem Küçük, Semih Turnaoğlu, Atakan Andiç, Çağatay Erdoğan ve ben deniz müsaadenizle.

Ama en önemlisi, kendisini çukurun dibine gömdüğümüzü göre göre, bize sınırsız sabrını ve hoşgörüsünü gösteren, bu vesileyle bize yol verip, cesaretimizi arttıran, sevgili arkadaşım Ali Murat Badı.

Son olarak Badı markasının basın bülteni olarak düzenlenmiş, 2003 mezunları yıllığındaki sayfasından (gerçi badı henüz mezun olamamıştır ama) birkaç alıntı yapıyorum. Tamamını yazardım ancak, özele tecavüz olur endişesiyle sadece birer cümle, her yazardan:

“Pek çok arkadaş bilmez; badının evinin bir badı yatağı olduğunu ve evdeki herkesin “badı ile görüşebilir miyim?” diye sorduğunuzda hiç şaşırmayıp, sadece ‘hangisi’ sorusunu yönelttiğini.” Atakan Andiç.

“Meyve veren ağaç taşlanır misali, yüce insan badı; kendisine yakıştırdığımız abartılı, asılsız, çirkin, berbat, aşağılık, iğrenç ithamlara ve hatta bazen kantarın topuzunu kaçırdığımız zamanlarda dahi bizlere yaşının da vermiş olduğu olgunlukla king masasındaki masumiyetinin sembolü olan kan kırmızı karo 2’si ile en güzel cevabı vermiştir.” Çağatay Erdoğan.

“Üzerine birçok sıfat türetilmiş olsa da, Badi lafı kendisini en çok rahatsız eden lakabıdır; çünkü badi ördek demektir ve kendisine böyle aşağılayıcı bir hayvanı layık gören kendini bilmezler badının asaletini kıskanmaktan öteye gidemezle” Cem Küçük.

Bu yazıda üç konuya odaklandığımı yinelemek isterim:

(1)Konumlandırma marka yaratma süreci için merkezi önem arz eden bir stratejidir.

(2)Bu güne bu gün marka yaratmış bir ekibin parçasıyım.

(3)Badı muazzam bir insandır.

Bana bu yazıyı yazabilme ve yazı bitene kadar gülmekten karnımın ağrımasına vesile olan pek kıymetli arkadaşım badiyi (pardon Turkce karakter yazamiyorum sanirim; Cem Küçük esprisi) sevgi, saygı ve özlemle anıyorum. Özlemle anıyorum zira badı iş kurduğundan beri, gözünü para hırsı bürümüş bir insan olarak dükkandan çıkmaz olmuş, 7/24 kesintisiz hizmet sunmaktadır. Dünyalığını tez zamanda yapasın badı.

Ah bir de fotoğrafı olsaydı da koysaydım, şöyle sayfanın tam göbeğine.

Saygılar…